معرفی فصل دوم سریال «دارک» | وقت برداشت رسیده است

سهیل کیانی 687 روز پیش
بازدید 38 بدون دیدگاه

اگر هنوز چیزی از فصل اول دارک در ذهنتان باقی مانده است باید بگویم، در این فصل می‌توانید به پاسخ بسیاری از پرسش­‌هایتان دست پیدا کنید. دارک سریالی آلمانی است که اولین فصل آن یکم دسامبر ۲۰۱۷ در نتفلیکس به نمایش درآمد و به یکی از محبوب‌­ترین سریال­‌های این شبکه تبدیل شد. ژانر این سریال علمی­- تخیلی است و داستان آن سفر در زمان را در یک مجموعهٔ گسترده­ از آدم‌­ها و در شهری به نام ویندن بررسی می­‌کند. سریال با روایت غیرخطی خودش در چهار بازهٔ زمانی متفاوت یکی از بدیع‌­ترین پرداخت­‌های ممکن را با توجه به چنین موضوع پیچیده­‌ای دارد. دارک به کارگردانی باران بو اودار و تهیه کنندگی مشترک یانتیه فریز و بارن بو اودار است که فصل دوم آن در یکم دسامبر ۲۰۱۹ پس از دو سال انتظار به روی نتفلیکس رفت.

دارک به طور کلی با بسیاری از مفاهیم خلقت بازی می­‌کند و به نوعی در جهان داستانی خودش یک دنیای ابدی و ازلی را خلق می­‌کند که، آغاز و پایان آن را دیگر نمی­‌توان تشخیص داد. این مفهوم که با نماد اورُبُرس تعریف می­‌شود، ماری است که هم خودش را می­خورد و هم به خودش زندگی می‌بخشد. در فصل دوم شاهد چگونگی شکل‌گیری بسیاری از روابط و نیمه­ٔ رازآلود و تاریک مردم شهر ویندن تا روز مرگ میکل کانوالد هستیم و از طرفی وضعیت و دگرگونی شخصیت­‌های سریال در حین جست‌وجو برای حل معما دیدنی است؛ به طوری که شخصیت­‌ها بیش از پیش به هویت شکننده و وضعیت بی ثبات­ خودشان پی می­‌برند. هرچه رفته‌رفته گذشته بیشتر خودش را در جلوی چشم مردم ویندن نمایان می­‌کند، بهت و وحشت بیشتری محیطشان را فرا می‌گیرد. وضعیت حال رو به آشفتگی و نابودی می‌­رود، آینده از قبل نابود شده است و گذشته در این شهرآشوب نقش خودش را نمایان می­‌کند.

از آنجایی که کارگردان دارک برخلاف بسیاری از سریال­‌های دیگر، وظیفهٔ کارگردانی تمامی قسمت­‌ها را به عهده داشته است، یک‌دستی در فرم کلی سریال را به راحتی می‌­توان تشخیص داد. استفاده از میزانسن‌­های کلاسیک برای گفت‌وگو میان افراد و کاربرد لنز تله برای زمانی که کارگردان می­‌خواهد بر چیزی میان شخصیت­‌ها یا به آگاهی رسیدن درونی از آن استفاده کند، از جمله تکنیک­‌های پرکاربرد در این سریال است. به عنوان مثال حرکت رو به جلوی دوربین برای ایجاد حس ترس و به‌خصوص هنگام کشف یک مفهوم، یکی از تکرارشونده‌ترین تکنیک‌­های کارگردانی در سریال دارک است. اسلوموشن شدن تصاویر را که تقریباً در آخرین دقایق هر قسمت تکرار می‌­شود، می‌­توان یکی دیگر از تکنیک‌­های مشخص در هر قسمت دانست. سریالی که با روایت غیرخطی و فلاش‌بک‌­ها و فلاش‌­فورواردهایش ذهن تماشاگر را مدام بازی می‌­دهد، کمی پیش از پایان زمان نمایش را هم طولانی می‌­کند تا مخاطب بتواند آن حجم از اطلاعاتی که دریافت کرده را هضم کند و در عین حال بقیه روایت را هم مشاهده کند. فصل دوم دارک گره‌­های بسیاری را که در فصل اول انداخته شد، باز می‌­کند و می‌­توان آن را از این حیث حتی لذت‌بخش‌­تر و جذاب­‌تر از فصل قبلی دانست. اگر دلتان می‌خواهد  هنگام تماشای یک سریال مغزتان را زیر بیشترین فشار ممکن بگذارید و باز هم لذت ببرید، دارک می‌تواند بهترین انتخاب ممکن باشد.

print

نظرات کاربران

  • لطفا از تایپ کردن فینگلیش خودداری کنید. در غیر این صورت نظر شما بررسی نخواهد شد.
  • هدف شما ارسال تبلیغات یا بک لینک نباشد. در غیر این صورت دیدگاه حذف می شود.
  • دیدگاه شما فقط و فقط در رابطه با این موضوع باشد.
  • به دیگران توهین نکنید.

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.